Naast onze gewassen houden we op Weidsicht bijzondere varkens. Onze Bonte Bentheimers – 25 jaar geleden nog bijna uitgestorven – genieten bij ons nu van alle ruimte. Dat betekent vrije uitloop en eerlijk voedsel. En ja, uiteindelijk proef je dat terug in een (h)eerlijk stukje vlees.

Varkens als tweede tak

Sinds 2012 is Erwin gestart met het houden van varkens. Gedurende de wintermaanden is er buiten het reguliere onderhoud namelijk weinig te doen op een akkerbouwbedrijf. Bovendien brengen dieren op het erf gezelligheid met zich mee. Tijdens een bezoek aan onze oud-buren Jetse en Willemien Hartmans maakten we kennis met de Bonte Bentheimer. Dat bood genoeg inspiratie voor bouwplannen voor een stal, gesprekken over het houden van de dieren en de afzet van het vlees. Al snel stond er een mooi stal met enkele zeugen en hun biggen. De dieren zijn erg aanhankelijk en vragen veel zorg. Dat is een hele uitdaging, maar geeft nog meer plezier.

Biologisch varkensvlees

Op Weidsicht valt het houden van varkens onder de biologische productie. Voorwaarde is dat de dieren in het land kunnen lopen. Alleen tijdens de periode dat ze biggen werpen verblijven ze in een hok met uitloop. Naast een prettig leven voor de dieren vind je dit in de smaak terug. De kunst is om dit bijzondere stukje varkensvlees van eigen Flevolandse bodem betaalbaar te houden. Omdat de Bonte Bentheimer klein is, kruisen we onze dieren met het Belgische varkensras Piétrain. Dat geeft een betere vleesproductie met minder vet. We hopen  om in najaar 2015 ons eerste biologische vlees op de markt brengen. Dit doen we samen met slagerij Niek van der Vlis inDronten.

Bonte Bentheimer

Het Duitse Bentheim, Cloppenburg en Wettringen zijn het oorspronggebied van de Bonte Bentheimer. Begin 1800 was men in Noord-Duitsland namelijk niet langer tevreden over de prestaties van hun huisvarkens. Door de opkomende industrie werd de vraag naar vette varkens groter. Daarom kruisten de fokkers het zogenaamde Marschschwein, een variant van het Europese landvarken, met Engelse Berkshire- en Cornwall-beren. In de regio Bentheim werden de uit de kruisingen voortkomende gevlekte biggen gebruikt om mee verder te fokken. De kenmerkende loboren en met name het unieke vlekkenpatroon waren niet alleen grappig om te zien, maar ook ideaal om de varkens te identificeren.

Redder van de Bonte Bentheimer

Tot de jaren ‘50 van de vorige eeuw was de Bonte Bentheimer een veel voorkomend ras. Toen stokte de populariteit. Het varken heeft namelijk de aanleg om vet in het vlees te hebben. Dit gebeurt vooral wanneer de Bonte Bentheimer te snel wordt vetgemest. Alleen fokker Gerhard Schulte-Bernd uit Isterberg uit het graafschap Bentheim bleef de zwartbonte varkens trouw door ze de ruimte te geven. Met in geheel Duitsland nog zo’n 100 fokdieren werd het ras rond 1990 met uitsterven bedreigd. Gelukkig keerde dit ten goede. Zeker dankzij Schulte-Bernd. Maar ook de consument veranderde door zich bewuster te worden van natuur en omgeving, met meer vraag naar regionale producten.

Eigenschappen en kenmerken

Sinds twintig jaar beleeft het Bonte Bentheimer varken een bloeiperiode. Ze heeft zich als een zelfstandig ras staande weten te houden tussen alle conventionele varkensrassen. Vele eigenschappen maken de Bonte Bentheimer tot een behoudwaardig ras: de vleeskwaliteit, robuustheid, vitaliteit, vriendelijkheid en moedereigenschappen. De belangrijkste uiterlijke kenmerken van het middelgrote landvarken zijn: loboren, lang gerekt, minimaal 12 tepels, een kort bekken, onregelmatig zwart vlekkenpatroon op witte of lichtgrijze ondergrond, schouderhoogte zeug 70 cm/beer 75 cm en gewicht zeug 180 kg/beer 250 kg.